วันศุกร์ที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2555

From Up On Poppy Hill - Studio Ghibli - Kokurikozaka kara - Theme Song แปล

ต้นฉบับ 


Goodbye Summer 

Hikaru umi ni kasumu funewa 
sayonara no kiteki nokoshimasu 
Yurui saka o orite yukeba 
natsu iro no kaze ni aeru kashira 
Watashi no ai sore wa merodi 
takaku Hikuku Utau no 
Watashi no ai Sore wa kamome 
takaku Hikuku Tobu no 
Yuuhi no naka yonde mitara 
yasashii anata ni aeru kashira 

Dare ka ga hiku piano no oto 
uminari mitai ni kikoemasu 
Osoi gogo o yuki kau hito 
natsu iro no yume o hakobu kashira 
Watashi no ai Sore wa dayari 
Hibi no peji tsuzuru no 
Watashi no ai Sore wa kobune 
Sora no umi o yuku no 
Yuuhi no naka furikaereba 
Anata wa watashi o sagasu kashira 

Sanpomichi ni yureru kigi wa 
sayonara no kage o otoshimasu 
Furui chaperu kazami no tori 
natsu iro no machi wa mieru kashira 
Kinou no ai sore wa namida 
Yagate kawaki kieru no 
Ashita no ai sore wa rufuran 
Owari no nai kotoba 
Yuuhi no naka meguriaeba 
anata wa watashi o daku kashira .

..........................................................

A ship veiled in the shining sea
leaves behind the steam of good-bye
If I went down that loose hill,
would I meet the summer coloured wind
My love is a melody
which I sing high and low
My love is a seagull
that flies high and low
If I tried to call out in the sunset,
I wonder if I'd encounter the gentle you

The sound of a piano that somebody plays
very much resembles the rumbling of the sea
Do the people who come and go late in the afternoon
carry a summer coloured dream too?
My love is a diary
that spells the pages of my life 
My love is a boat
that goes throughout the empty sea
If I looked back in the sunset,
I wonder if you'd be looking for me

On the promenade shaking trees
cast shadows of good-bye
Can the old chapel and chicken weather vane 
be seen in the summer coloured town
Yesterday's love is nothing more but tears
they will soon dry out and disappear
Tomorrow's love is a mere refrain -
words that have no end
If we met by chance in the sunset,
I wonder if you'd embrace me.

Ref. http://tokiokinder.livejournal.com/19349.html

เจ้าเรือแล่นเข้าสู่ม่านประกายน้ำทะเลส่อง
มองลอดผ่านม่านไอน้ำแห่งการลาจาก
หากฉันล่องผ่านลับตาพาเนินเขา
ก็คงได้พบสัมผัสสีสรรสายลม ฤดูร้อน
ความรักฉันเปรียบดังทำนองเพลง
บางครั้งก็ร้องสูง บางครั้งก็ร้องต่ำ
ความรักฉันเปรียบดังนกนางนวล
บางครั้งก็บินสูง บางครั้งก็บินต่ำ
หากอยากสัมผัสอาทิตย์ยามอัสดง
สงสัยว่าทำไมถึงได้รับความรู้สึกนี้จากเธอ


แว่วเสียงเปียโนใครบางคน
เสียงก้องกังวาลสะท้อนดั่งทะเล
ใครกันที่มาเยี่ยมแล้วกลับไปตอนบ่ายสายๆ 
เขาจะแบกสีสรรสายลมฤดูร้อนไปด้วยไหม ?
ความรักฉันเหมือนไดอารี่
ที่คอยจดบันทึกชีวิตไปทีละหน้า
ความรักฉันเหมือนเรือ
แล่นผ่านท้องทะเลที่ว่างไป
ถ้าฉันเหลียวกลับมองพระอาทิตย์ลับ
สงสัยว่าทำไมเธอถึงมองจ้องมา


ด้วยย่างก้าวที่ยังคงหวั่นไหว
ย่ำสนธยาอำลาก่อน
โบสถ์ เก่าๆ และกังหันทิศทางลม
เมืองนี้ก็มีสีสรรในหน้าร้อนเหมือนกัน
วานรักไร้หมายและน้ำตา
สักวันคงแห้งหาย เหือดไป
ถ้าพรุ่งนี้ความรักนั้นเหมือนหายจริงไป
แต่ความจริงใจนั้นยังคงอยู่
ถ้ามีโอกาสสัมผัสอาทิตย์อัสดงอีกครั้ง นั่นสิ
สังสัยว่าคุณยังจะโอบกอดฉันไหม?



ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น